Het is dan gewoon niet zo logisch om een vakantiehuis te boeken. Een appartement boek ik ook niet heel vaak, omdat ik vaak alleen reis en anders vooral een vriend of partner meeneem. Toch ben ik sinds corona een stuk vaker de natuur in gegaan. Vaak ook niet meer alleen met partner, maar juist een wat groter gezelschap.
En dus zijn ook vakantiehuizen en appartementen inmiddels gemeengoed geworden. Die zijn gewoon praktischer als je met een grotere groep op pad gaat. En eerlijk is eerlijk: daar ben ik een paar keer behoorlijk de mist mee ingegaan.
Kijken via de ‘hotel bril’
Dat kwam vooral omdat ik nog steeds veel door een hotelbril kijk bij het boeken. Zeker in het begin. Ik keek vooral naar de prijs per nacht, en bij een hotel is dat vaak prima. Maar bij een vakantiehuis juist niet.
Maar een vakantiehuis is echt een wezenlijk ander soort verblijf, al was het maar omdat je meestal in het huis van iemand anders slaapt, of bij een kleine verhuurder die er een paar heeft om wat bij te verdienen. Daarom tien tips om mee te nemen bij het boeken van een vakantiehuisje.
1: Kijk verder dan alleen de prijs per nacht
Bij een hotel is dit vrij simpel. De prijs die je ziet bij het boeken op de boekingssite is in de regel ook de prijs die je moet afrekenen bij het hotel.
Het enige dat er vaak nog bij komt is toeristenbelasting, een lokale heffing van de gemeente. Niet elke plek ter wereld kent dat, maar binnen Europa is het behoorlijk gebruikelijk en het zit meestal niet in de getoonde prijs.
Bij een vakantiehuis kan dat een heel ander verhaal zijn. Ik zat laatst in Italië in een agriturismo, een hartstikke mooie plek op een boerderijcomplex bij het Comomeer, voor 169 euro per nacht. Voor wat we kregen vonden we dat eigenlijk een prima prijs.
Alleen kwam daar nog van alles bovenop: schoonmaakkosten, een handdoekenpakket dat we verplicht moesten afnemen. En bedlinnen zat er ook niet bij. En dan werd er ook nog een energietoeslag gerekend van 7 euro per persoon per dag, voor stroom en water. Dat was overigens een vast bedrag en niet gebaseerd op verbruik, dus we kregen aan het eind van de rit ook geen afrekening. Bij een hotel denk je hier gewoon niet over na en zit dit eigenlijk altijd gewoon in de kamerprijs.
Het vervelendste was dat het nergens echt duidelijk vermeld stond. Ik werd er pas bij aankomst in Italië mee geconfronteerd.
Kijk daarom altijd naar het totaalbedrag voor je hele verblijf in plaats van naar die prijs per nacht. Zeker bij een kort verblijf trekken schoonmaak en servicekosten de daadwerkelijke prijs per nacht behoorlijk omhoog.
En let ook even op de borg: die krijg je normaal gewoon terug, maar soms moet dat contant. Bij onze agriturismo was de dichtstbijzijnde pinautomaat een klein half uur rijden. Gelukkig had ik het cash bij me.
2: Check wat je zelf moet meenemen
Handdoeken en beddengoed vind ik in een hotel zo vanzelfsprekend dat ik er nooit een seconde over nadenk. Bij een vakantiehuis moet dat dus wél.
In Italië wisten we van tevoren dat het linnengoed er niet bij zat. Je kunt het zelf meenemen of een pakket huren, en omdat we maar zes dagen weg waren en met het vliegtuig gingen en licht wilden reizen, had ik weinig zin om mijn halve koffer vol te gooien met lakens en handdoeken. Dan betaal ik liever wat extra. Maar je wil het wél weten voordat je boekt.
Kijk dus niet alleen of er een keuken, wasmachine en barbecue is, maar juist ook naar de saaie dingen. Zijn de bedden opgemaakt? Is er toiletpapier? Zijn er vaatwastabletten en schoonmaakspullen?
3: Verwacht geen hotelservice
Deze tip klinkt heel logisch, maar voor mij was het echt wel even wennen. De meeste vakantiehuizen hebben geen receptie, er is geen dagelijkse schoonmaak (al is dit bij hotels ook niet meer zo standaard), en er is geen restaurant waar je kunt ontbijten. Roomservice bestaat natuurlijk al helemaal niet.
Aan de andere kant vind ik dat soms juist heerlijk. Als je wat langer blijft is een vakantiehuis eigenlijk perfect: er zit vaak een lekker keukentje bij, je maakt gewoon je eigen ontbijtje en je hoeft geen rekening te houden met ontbijttijden, housekeeping of andere gasten.
Je krijgt dus meer ruimte en vrijheid, maar je moet ook meer zelf regelen. Prima, als je het maar weet.
4: Een zwembad is niet altijd hét zwembad
Wie wil er nou geen vakantiehuis met zwembad? Zeker als je in de zomer een weekje weggaat is dat heerlijk. Maar het loont om iets verder te kijken dan het vinkje “zwembad aanwezig”.
Is het écht privé, of staan er vier units rond hetzelfde bad en deel je het met drie andere gezelschappen? Dat is toch een ander gevoel dan wat je in gedachten had. Is het verwarmd? Dat is vooral in het voor- en naseizoen belangrijk, want in april of mei heeft de zon nog niet zo veel werk verzet en dan wil je niet het gevoel hebben dat je in een ijskoude bergbeek stapt.
En is het überhaupt open? Sommige eigenaren openen het zwembad alleen in juni, juli en augustus om kosten te besparen, en het zou natuurlijk hartstikke zonde zijn als je in het eerste weekend van september aankomt en het zwembad dicht is.
Ga je met kinderen, kijk dan ook even of het zwembad goed omheind is.
En vertrouw niet blind op de foto’s. Ik heb ooit een huis op Mallorca geboekt met een privézwembad dat er dankzij een groothoeklens behoorlijk indrukwekkend uitzag. In werkelijkheid zat het met twee personen al zo ongeveer vol. We zijn die week opvallend vaak naar het strand gegaan.
5: Kijk goed wat er écht in de buurt zit
“Rustig gelegen” klinkt op een boekingssite fantastisch. Tot je ontdekt dat rustig gelegen betekent dat de dichtstbijzijnde supermarkt twintig minuten rijden is.
Onze agriturismo lag echt in the middle of nowhere. Dat was voor ons prima, want we hadden een auto, maar even naar een restaurant lopen of ’s ochtends brood halen zat er absoluut niet in. Ga er dus niet blind van uit dat alles in de buurt beschikbaar is.
Open gewoon even Google Maps voordat je boekt. Waar zit de supermarkt? Kun je ergens ontbijten? Hoe ver is het strand daadwerkelijk? En als er staat dat het centrum “vlakbij” is: wat betekent dat dan precies? Een kilometer of acht ziet er op een kaart best dichtbij uit.
6: Heb je een auto nodig?
Dit hangt natuurlijk direct samen met de ligging. Bij een stedentrip denk ik nauwelijks na over vervoer rondom mijn hotel, want er is openbaar vervoer, er rijden taxi’s en in de meeste steden bestel je gewoon een Uber of Bolt.
Bij vakantiehuizen is dat een stuk minder vanzelfsprekend. Zeker in Zuid-Europa liggen de mooiste huizen juist buiten de dorpen, en daar is openbaar vervoer soms beperkt of simpelweg afwezig. Uber en Bolt rijden ook echt niet overal, en als je ver weg zit hebben ze niet altijd zin om die kant op te komen.
Ga je vliegen, check dan dus vooraf of je eigenlijk een huurauto nodig hebt. Want als je twee tot drie keer per dag een taxi moet pakken van 10 tot 20 euro per rit, dan loopt dat behoorlijk in de papieren. Een goedkope villa op een slechte locatie kan uiteindelijk hartstikke duur uitpakken.
7: Check hoe de check-in werkt
Bij grotere hotels kun je vanaf een bepaald tijdstip inchecken en is er tot laat iemand aanwezig. Bij vakantiehuizen werkt dat lang niet altijd zo. Soms komt de eigenaar persoonlijk langs met de sleutel, soms moet je eerst naar een verhuurkantoor ergens anders in het dorp, en soms is dat kantoor maar een paar uur per dag open.
In Italië was het vooraf goed geregeld, maar ik ken genoeg verhalen waarin het misging. Vrienden van mij kwamen aan bij een huis aan de Costa Brava waar alleen tussen 16.00 en 18.00 uur ingecheckt kon worden. Zij arriveerden rond half acht. Kantoor dicht, en de volgende mogelijkheid was pas de volgende middag. Ze waren daarmee niet alleen hun eerste nacht kwijt, maar moesten ook nog op het laatste moment een duur hotel zoeken omdat alles vol zat.
Dat wil je niet, en zeker als je vliegt is een uur vertraging al genoeg om zo’n strak venster te missen. Overigens check ik dit ook bij kleinere hotels altijd van tevoren, want ook daar zijn de inchecktijden soms gebonden aan een tijdvak.
8: “Geschikt voor acht personen” zegt verrassend weinig
Ga je met een groep vrienden of een grotere familie, kijk dan niet alleen naar het maximale aantal gasten. Een huis voor acht personen kan namelijk prima drie slaapkamers hebben plus een slaapbank in de woonkamer waar twee mensen moeten slapen. Technisch klopt het dan, maar je wil eigenlijk gewoon dat de woonkamer een woonkamer is.
Kijk dus vooral naar het aantal slaapkamers en naar de indeling in verhouding tot je reisgezelschap. Ga je met vier stellen, dan wil je het liefst vier slaapkamers met vier tweepersoonsbedden.
Een huis met drie slaapkamers waarvan eentje twee stapelbedden heeft is dan ineens een stuk minder aantrekkelijk. Op zich is dat nog gezellig ook, even weer puber zijn, maar na een paar nachten ben ik daar persoonlijk wel klaar mee.
Zo’n check vooraf scheelt een hoop gezeik.
9: Lees de huisregels vóór je boekt
Elk vakantiehuis heeft regels, en dat gaat niet alleen over de borg en de inchecktijden. Het gaat ook over huisdieren, roken, geluid, parkeren, bezoekers en feestjes.
Zelf rook ik niet en ik vind het juist prettig als er binnen niet gerookt mag worden, want ik vind dat gewoon vies. Maar rook je wel, dan wil je natuurlijk weten waar het is toegestaan, al is het maar om te voorkomen dat je een dikke rekening krijgt.
Hetzelfde geldt als je met een groep vrienden reist. Misschien wil je ’s avonds wat muziek aanzetten, of ontmoet je onderweg mensen en wil je met een paar extra personen een drankje in de tuin doen. Dat hoeft helemaal geen wild feest te zijn, maar sommige accommodaties staan überhaupt geen bezoekers toe die niet op de reservering staan.
Ik heb ooit in Nederland met vrienden in een vakantiehuis gezeten waar we bij aankomst een lijst met regels kregen waar je spontaan al je levenslust bij verloor. Er mocht werkelijk bijna niets, en dat was vooraf ook nergens duidelijk gecommuniceerd. Ik ben daar uiteraard nooit meer teruggekomen.
10: Lees reviews met een andere blik dan bij een hotel
Reviews lees ik altijd bij hotels, maar bij een vakantiehuis zoek ik toch net iets anders. Bij een hotel wil ik weten hoe het ontbijt is, of de kamers stil zijn, hoe de schoonmaak is en of de faciliteiten kloppen met wat er beloofd wordt.
Bij een vakantiehuis ligt het zwaartepunt ergens anders. Daar let ik vooral op de eigenaar of beheerder: reageert die snel als er iets misgaat, verloopt de sleuteloverdracht soepel, kloppen de foto’s met de werkelijkheid, is het echt zo rustig als beloofd en waren er onverwachte regels of kosten?
En lees vooral niet alleen de tienen en de enen. De recensies ergens in het midden vertellen meestal het meest, want daar zitten gasten die het prima naar hun zin hadden maar wel even melden dat de supermarkt twintig minuten rijden was of dat het zwembad kleiner bleek dan gedacht. Precies de informatie die je vóór het boeken wil hebben.
Dus, hotel of vakantiehuis?
Ondanks dit hele lijstje heb ik natuurlijk helemaal niets tegen vakantiehuizen. Sterker nog, voor sommige reizen zou ik veel liever een vakantiehuis boeken dan een hotel.
Ga ik een weekend naar een stad, of maak ik een rondreis waarbij ik steeds maar een of twee nachten ergens slaap, dan kies ik vrijwel altijd voor een hotel. Het gemak wint het dan gewoon.
Maar ga ik met een groter gezin of een groep vrienden een week naar de zon, dan wordt een vakantiehuis ineens een stuk interessanter. Je hebt meer privacy, een woonkamer, een eigen keuken, vaak een tuin en soms een eigen zwembad. Je krijgt eigenlijk tijdelijk een eigen plek op je bestemming in plaats van alleen een kamer.
Zoek je vooral gemak en service, en wil je gewoon ergens naar binnen kunnen lopen zonder ergens over na te denken, dan is een hotel echt je beste keuze.
En verder heb ik vooral geleerd om zo’n huis niet meer met mijn hotelbril te bekijken. Want juist de dingen waar je bij een hotel nauwelijks over nadenkt, maken bij een vakantiehuis het verschil tussen een geweldig verblijf en een week lang denken: hadden we dit maar even gecheckt.
